Dennis in Sevilla

La novena y la decima

¡Hola guap@s!

Omdat EKA hier was heb ik een week moeten overslaan, maar dat betekent dat ik nu weer dubbel zo veel te vertellen heb!

Het begin van week 9 stond in het teken van slapeloze nachten. Terwijl ik overdag nog in de weer was om de laatste dingen voor de reis in orde te brengen (dingen om te eten boeken, routes afstappen, info opzoeken, etc) en naar de les probeerde te gaan, kreeg ik hiervoor 's nachts geen rust... Omdat ik woensdagmorgen vroeg ik de les wou zitten (bij gestión de calidad zouden we te horen krijgen wanneer ons deelexamen ging vallen) was ik met de groep in Viriato niet meegeweest naar Alfalfa. Rond 3u30 kreeg ik telefoon van Seba, die met vrienden op stap was en zich afvroeg of ik niets meer wist om heen te gaan. "Oh, gij ligt in uw bed, sorry, ik trakteer er u wel ene!" Normaal gezien lukt het met vlot om weer in slaap te vallen, maar opeens hoorde ik geschreeuw en dingen die kapotgingen vanuit de patio. Ik kon onder meer duidelijk Adrien en Nathalie horen, die ... euh... lichtjes geïntoxiceerd waren. Toen er ook nog eens luide muziek begon te spelen ben ik uit mijn bed gekropen om te kijken wat er aan de hand was. Ik zag Anna, Jolien en Louise beneden de vloer opkuisen die vol lag met potgrond (!) Toen die laatste naar boven kwam, heb ik gevraagd wat er gebeurd was. Blijkbaar was Adrien random planten gaan uittrekken op Encarnación om die daarna, op de vlucht voor de politie, mee naar huis te nemen. Ach ja, hadden we weer plantjes bij om de keuken op te fleuren.

De volgende morgen deed opstaan wel héél erg veel pijn. Ik ben echter in de les geraakt en toen ik weer thuiskwam heb ik van mijn -intussen ontnuchterde- het hele verhaal gehoord, inclusief excuses. Ach, mij kon het niet zo veel schelen, dan sliep ik deze nacht gewoon wat langer, toch?

Lees meer...

La octava

¡Hola chicos!

Deze week is er, toch als ik vergelijk met de andere weken, weinig gebeurd. Het heeft echt extreem veel geregend (áls het hier regent, regent het goed) en dat is echt een domper op je humeur. Ach, ik heb van de week gebruik kunnen maken om voor school te werken (het regent ook groepswerken...) en nog wat dingen in orde te brengen voor EKA. De groep komt immers al binnen enkel dagen!

Op culinair vlak heb ik voor de eerste keer in mijn leven sushi gemaakt. Daniel had dit blijkbaar al vaker gedaan en heeft vrijdagavond onze keuken omgetoverd in een heuse sushi-workshop! Ik heb nu véél meer respect gekregen voor die Japanners, wat een werk, maar het resultaat mocht er zeker zijn. Diezelfde avond ben ik ook naar de verjaardag van Lotte geweest. Hoewel haar fiets een paar dagen eerder gestolen was (er worden hier zoooooooveel fietsen gestolen, die dan meestal een dag later al verkocht worden op zo'n obscuur marktje), liet ze dat toch niet merken en we hebben er - met behulp van brownies, tinto en cerveza - een gezellige avond van gemaakt.
Ook op culinair vlak; van een grote overschot groenten heb ik soep gemaakt, en ze was eetbaar!

Een raar moment ook was donderdagavond, we moesten om 20:30 voor een groepswerk op tutoría komen bij de prof (por favor, noem mij Ana!) om ons zelfgekozen thema te verdedigen. Een bonte groep bovendien: naast Seba willen ook Pablo (ES), Aleksandra (PL) en Camille (FR) mee een werk maken over CSR bij Nike. En dus zaten we daar allevijf opgepropt in het kantoortje van Ana om haar van onze goede bedoelingen te overtuigen, wat ook gelukt is. Dit groepswerk zie ik volledig zitten, in tegenstelling tot een groepswerk voor Marketing, waarbij ik random ben ingedeeld bij een Ellen (UK) en een Beatriz (ES), en die laatste is nu al het bloed van onder mijn nagels aan het halen... Grrr..

Maar goed, EKA kont bijna! En ondanks alle organisatorische miserie die al gebeurd is, kijk ik er naar uit om iedereen terug te zien en hen zoveel mogelijk aspecten van Sevilla te laten zien!

De volgende update zal daarom waarschijnlijk binnen twee weken zijn :)

La septima

¡Oye tios!

De zevende week in Sevilla was speciaal in een paar opzichten; ik zal ze altijd herinneren als 'de week waarin Sasha en Ani op bezoek kwamen', 'de week waarin het de hele tijd heeft geregend' en 'de week van dat halloweenfeestje'.

Maandagavond, na mijn lessen, had ik Sash en Ani uitgenodigd in Viriato. We waren vooraf wat cerveza gaan inslaan in een Chinees winkeltje (Sash kon maar niet geloven dat de alcohol hier zo goedkoop is, hij is dan ook Engelse prijzen gewoon) en hebben ons toen in de keuken gezet. Daar probeerden we een culture uitwisseling op basis van drankspelletjes te houden, en uiteindelijk hebben we gekozen voor 'centurion'. Daniel, Vinz en Philip deden tot het einde met ons mee - en al snel was die hatelijke maandagavond, die avond dat er nooit wat te doen is, één van de leukste avonden van de week.

Dinsdag was het tijd voor boodschappen en dingen in orde brengen voor EKA. Die middag zat ook mijn studentenkaart in de brievenbus; ik was officieel ingeschreven, woehoe! Bij momenten was het erg hard aan het regelen, wat - dankzij het open dak in Viriato - telkens voor een douche zorgde in het midden van de patio. Het werd ook tijd om de donsdekens en truien uit de kast te halen. Ik kreeg dan ook het gevoel dat de zomer nu écht wel voorbij was. Jammer!
Die avond ging ik met Ani en Sash naar de festival de las naciones, een soort expo van eten van over de hele wereld, waarin bijna elk land z'n eigen kraam had. Het festival zou er gedurende heel september en oktober staan; het leek me toen dan ook een ideaal moment om het nu eindelijk te bezoeken! Door het slechte weer was er echter amper iemand te bespeuren en waren de meeste kraampjes dicht. We hebben ons desalniettemin gestort op de Griekse, Mexicaanse en Franse keuken. Wel redelijk duur, maar het was lekker!

Lees meer...

La sexta

¡Hola leedores!

Deze blogupdate komt iets later dan normaal, omwille van het simpele feit dat het weekend ook iets turbulenter dan normaal is geweest.

De week begon nochtans als elke andere week; boodschappen, les in de namiddag, gaan lopen. Via facebook, het medium bij uitstek hier om te weten wat er 's avonds allemaal gebeurt, kwamen we te weten dat vanaf die maandag het elke week karaoke zou zijn in een bar bij Viapol, dichtbij mijn faculteit. Omdat we nogal nieuwsgierig waren naar wat er zou gebeuren als je een karaoke-installatie zou droppen tenmidden van een hoopje erasmussers, besloten Jolien, Louise, Daniel, Fiorella en ik een kijkje te gaan nemen. Omdat we met een man teveel waren voor één taxi, namen we allemaal de sevici, wat al een avontuur op zich is. 
Aangekomen bleek de donkere karaokebar die ik gedachten had een chique lounge te zijn. Adrien, Mathieu en de Ieren (Patrick, Morgan en Olwen) bleken al volop aan het zingen te zijn (Boulevard of Broken Dreams, altijd een leuke meezinger!) en ook Sander en Daniel, een Belg en een Duitser die ik had leren kennen tijdens de voetbalmatch, arriveerden net. Die laatste twee waren wel niet echt gekomen om te zingen, eerder om mensen uit te lachen. Wat ieders motivatie ook was, we zetten ons aan een tafeltje en maakten meteen gebruik van onze gratis consumptie. We gaven ook van die papiertjes af om te kunnen zingen, maar tot onze grote frustratie kwamen we maar niet aan de beurt. Twintig Spaanse schlagers later (oh ja, die bestáán...) stopte de karaoke zelfs en begon een DJ te spelen. We hadden dus niet kunnen zingen, maar gelukkig maakte de DJ alles goed.

Lees meer...

La quinta

¡Hola compañer@s! 

Maandag kreeg ik een bericht van Denis, een Duitser die ik in Granada had leren kennen, met de vraag om naar de match België-Duitsland te gaan kijken in de lokale Duitse bar. Leek me wel leuk, dus na zelf nog wat Belgen opgetrommeld te hebben gingen we naar bar Ingrid, een bar die me even het gevoel gaf effectief in Duitsland te zijn; bier in halve liters, bediening in het Duits, grote houten tafels, overal vlaggen van de Bondsrepubliek... Al snel zaten we met een gemengd groepje Erasmussers naar de match te kijken. Ik ben blij dat we toch nog hebben kunnen scoren in de laatste minuten, kwestie van de eer te redden en zo. Na de match ben ik de Cien Montaditos snel binnengesprongen voor mijn avondeten (had die dag een uitgebreid middagmaal gehad in het studentenrestaurant) en de Corte Ingles voor nog wat inkopen. Omdat het de dag erna een feestdag was (12/10 is blijkbaar de dag dat Amerika werd ontdekt) werd het traditionele ESN-feestje in Caramelo verplaatst naar dinsdag. Ik had Denis uitgenodigd om mee te komen voordrinken in Viriato, waar iedereen opnieuw gezellig op het dak zat. Daarna vertrokken we dus met zo goed als de hele bende naar Caramelo, verspreid over een handvol taxis. Door het overaanbod is een taxi nemen in Sevilla trouwens erg goedkoop, als je een hele taxi kan vullen betaal je ongeveer €2/pp. In Caramelo was het nog drukker dan anders, waar die feestdag vast wel iets mee te maken zal hebben gehad. De dag erna is dan ook wel erg goed van pas gekomen om goed uit te slapen, in de namiddag van de zon te genieten en 's avonds te gaan lopen.

Lees meer...

Pagina 3 van 4

You are here: Dennis in Sevilla