La decimasegunda

¡Hola tod@s!

Het heeft uiteindelijk 12 weken geduurd, maar ik ben dan toch op een woensdag naar de Cien Montaditos geweest! Ik vraag me nog steeds af waarom ik dat niet eerder heb gedaan; op woensdag kan je de hele kaart nl. krijgen aan €1 (en grote salades aan €2). Dus daar zat ik dan, met Hector, Philip en Vinz in dat veel te drukke restaurant, met twee broodjes, een salade en een halve liter bier voor mijn neus aan €5. Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik dit vaker ga doen!
Vinz had toen net een tattoo laten zetten op z'n schouder, en toen de pijnstillers begonnen uit te werken moest hij serieus op zijn tanden bijten.

Donderdagavond was het plan om met heel Viriato naar White Sensations te gaan in LIMO! Vinz had het klaargespeeld dat we voor een prikje daar een VIP zouden krijgen, iedereen was dan ook erg enthousiast en keek uit naar de rit in de limo. Omdat we de dag erna echter met een deel naar Granada gingen, haakten Anna, Jolien en Louise af... We moesten de limo echter volkrijgen - normaal geen enkel probleem! - maar ik denk dat iedereen op iemand anders rekende om nog extra personen te vinden, pijnlijke conclusie: cancelled.. Naast ontgoocheld was Vinz dan ook terecht kwaad. Het hielp bovendien niet dat het die nacht Anna's verjaardag was en we daarvoor sushi zijn gaan eten, niet toevallig zijn er enkel maar mensen meegeweest die ook de dag erna naar Granada gingen.. Spanningen in Viriato, ole!

Vrijdagvoormiddag kregen we in plaats van gestión de calidad een les knutselen. Ja, knutselen. Nadat we ons in groepjes van +/-8 hadden verdeeld, kreeg elk groepje een stuk groen papier, een schaar, een potlood, een gom, een lijmstift en een lat. De opdracht was om met "beperkte middelen" een toren te maken die aan vooraf opgestelde voorwaarden moest voldoen. Tijdens het uitvoeren van de opdracht kwam de prof langs met een camera om ons te filmen, om die fimpjes dan achteraf te analyseren en hierin groepsdynamieken te kunnen identificeren. Onderwijs in Spanje, gotta love it.
Na de les haastte ik me naar huis om snel wat te eten en in te pakken voor Granada (én afscheid te nemen van Hector, die na z'n korte verblijf in Viriato alweer huiswaarts trok...) Adrien en Matthieu hadden een mini-roadtrip op poten gezet, waarin we met 3 auto's voor het weekend naar Granada zouden trekken. Buiten de mensen van Viriato maakten ook nog een handvol Fransen en Italianen deel uit van de groep.
Na de nodige vertragingen kwamen we aan in de Funky Hostal. Het was ondertussen al 23:00 en iedereen had serieuze honger. Granada staat bekend om z'n (gratis!) tapa's, dus ik kon al niet wachten om naar zo'n typische bar te gaan. Mijn teleurstelling was dan ook groot toen iedereen zowat het meest chique Italiaanse restaurant van heel Granada binnengingen. Cecilia en Gulia hadden gelukkig ook hetzelfde gedacht, dus zijn we met z'n drieën op zoek gegaan naar een bar met gratis tapa's. Granada is immers één van de laatste steden in Spanje waar je bij elke consumptie een gratis tapa krijgt; meestal werken ze ook met "rangen": bij de eerste consumptie krijg je een "primero", bij de tweede consumptie een "segundo", ... en de tapa's worden met elke rang beter! Gelukkig vonden we al snel (nuja, het was al middernacht) wat we zochten en was het tijd om te schransen! Na drie rangen kwam ook de rest van de groep binnen. Daarna nog uitgeweest in een club die Tantra heette.

Toen ik zaterdagmorgen (nuja, middag..) wakker werd, was ik te laat voor het ontbijt van de hostel. Ik maakte dan ook van de gelegenheid gebruik om eindelijk churros te gaan eten. Hoewel dat best een vettig ontbijt is (churros lijken nog het meest op oliebollen in donutvorm, die je dan in chocolade dopt) heeft het erg gesmaakt. De meerderheid van de groep ging het Alhambra bezoeken, maar aangezien ik dat recentelijk nog met ESN had bezocht, besloot ik wat anders te doen. Gelukkig hadden Lucile en Jessica het Alhambra ook al bezocht, waardoor we met z'n drieën de kathedraal zijn gaan bezoeken, om daarna in het Albaisin op zoek te gaan naar een Teteria. De Afrikaanse invloeden waren er zo erg voelbaar dat ik opeens al enorm veel zin kreeg om naar Marokko te gaan. Op één van de hoogste punten van Granada zijn we dan bij zonsondergang iets gaan drinken, met een fantastisch zicht op het Alhambra. 's Avonds opnieuw een tapasbar uitgezocht om te gaan eten, om daarna uit te gaan in Grana10.

De volgende morgen moesten we vroeg opstaan om uit te checken, waardoor ik deze keer wél het ontbijt heb kunnen meepikken. Normaalgezien stond een bezoek aan de Sierra Nevada op het programma, maar in de plaats hebben we Priego, Cabra en Lucilia bezocht, kleine dorpjes op de terugweg. Toen we uiteindelijk uit het laatste dorpje weer richting Sevilla vertrokken, leek ik net in een filmscene terechtgekomen. Op de radio speelde ze epische klassieke muziek, terwijl we op de bergwegen in Andalusië één van de mooiste zonsondergangen boven de Sierra Nevada zagen. Echt, wow. Bij onze aankomst gingen we met z'n allen nog even naar La Carbona (ik had nog wel een hongertje) ter afsluiting van een héél geslaagd weekend.

You are here: Dennis in Sevilla >> La decimasegunda